2.7.1 Brede visie op zorgcoördinatie
De acute zorgketen staat onder druk door de toenemende zorgvraag en de beperkte personele capaciteit. Zorgcoördinatie is daarom landelijk aangewezen als systeemmaatregel om de toegankelijkheid te borgen, de triage te verbeteren en de acute keten te ontlasten.
In lijn met het IZA en het AZWA zetten alle ROAZ‑regio’s stappen richting regionale zorgcoördinatievoorzieningen (ZCV’s). De belangrijkste opgaven zijn: een uniformere triage, beter inzicht in de regionale capaciteit, afstemming tussen de ketenpartners en een governancestructuur die opschaling mogelijk maakt. De juridische en ICT‑randvoorwaarden zijn nog in ontwikkeling, maar meerdere regio’s zetten al tijdelijke oplossingen in.
CZ groep ziet zorgcoördinatie als een noodzakelijk onderdeel van het transformatiecluster ‘herinrichten zorglandschap’, omdat het bijdraagt aan de toegankelijkheid en een efficiëntere inzet van de schaarse capaciteit.
Bekostiging en inkoopkader
In 2027 wordt zorgcoördinatie structureel ingebed in de reguliere zorginkoop. Tijdelijke implementatiekosten worden gedekt met transformatiegelden, conform de transformatieplannen. Structurele kosten moeten binnen de bestaande contractkaders passen. De kernprincipes zijn:
Doelmatigheid en budgetneutraliteit: meerkosten moeten zich binnen de looptijd terugverdienen via efficiëntere triage, minder druk op de Spoedeisende Hulp (SEH) en een betere doorstroom.
Resultaatgerichtheid: de tijdelijke financiering vanuit de transformatieplannen moet leiden tot aantoonbare verbeteringen in de bereikbaarheid, het capaciteitsoverzicht en uniforme triage.
Voorkomen van dubbelfinanciering: we moeten voorkomen dat er sprake is van dubbele financiering.
Vooraf helderheid: de afspraken over de medische verantwoordelijkheid, de governance en de inzet van ICT moeten vooraf helder zijn.
Uniforme landelijke lijn: CZ groep volgt de gezamenlijke kaders van ZN.
Conclusie
Zorgcoördinatie is in potentie een belangrijke maatregel voor toekomstbestendige acute zorg. CZ groep ondersteunt de landelijke koers en borgt de implementatie daarvan via inkoopafspraken, de inzet van (al toegekende) transformatiegelden en duidelijke resultaatsverplichtingen. Wij voeren onze rollen als aanjager, cocreatiepartner, financier en bewaker van de voortgang integraal uit binnen de reguliere inkoopcyclus en via onze deelname aan landelijke gremia.
De belangrijkste risico’s zijn onder meer: draagvlak in de keten, de juridische borging, ICT-ontwikkelingen en de afhankelijkheid van de landelijke programmasturing. Die ondervangen we door een gestandaardiseerde governance, regionale samenwerking en actieve monitoring.
Onze conclusie is dat zorgcoördinatie noodzakelijk en haalbaar is, mits de landelijke en regionale partners gezamenlijk blijven optrekken binnen de afgesproken kaders. Hiermee vormt zorgcoördinatie een sleutel om de toegankelijkheid en de doelmatigheid in de acute keten te borgen.
